Unilibrary. Oliy ta'lim muassasalarining yagona elektron kutubxona axborot tizimi.

Уруш ва тинчлик учинчи китоб

Инсон ўзи учун онгли равишда яшайди-ю, лекин тарихий мақсадларга, умумбашар мақсадларига эришмоқ учун онгсиз қурол бўлиб хизмат қилади. Содир бўлган ишни қайтариб бўлмайди, бу иш бошқа миллионларча одамларнинг иши билан бир вақтга тўғри келиб қолиб, тарихий аҳамият касб этади.

Уруш ва тинчлик иккинчи китоб

Кекса графиня унинг қўлини ушлаганича дамба-дам ўпиб ёнида ўтирар эди; бошқалар эса уларнинг атрофида тўпланиб, Николайнинг ҳар бир ҳаракатини, сўзини, қарашини кузатиб, унга хурсандлик ва меҳр-муҳаббат билан тикилиб туришар эди. Николайнинг укалари ва сингиллари унга яқинроқ ўтиргани жой талашар, чой, рўмолча, трубкани ҳар қайсиси мен келтираман, деб бир-бири билан жанжалллашар эди.

Садоларим ва шайдоларим.

Жумақул Каримнинг мазкур "Садоларим ва шайдола- рим" китоби ўз ҳамюрт, ҳамкасб, устоз-шогирдлари ҳақида ҳикоя қилади. Журналист-олим ўзига хос услубда Ватан ва юртдошлар фидойи меҳнатлари жараёнини ёритаркан, ўзи олган публицистик билимларга суянади, фалсафий мушоҳадаларга чумади. Китобдан ижодкорнинг бахшиёна шеърлари намуна- лари ҳам ўрин олган. Асар кенг китобхонлар оммасига мўлжалланган.

Деятельность. Сознание. Личность

Методологичесний кризис, который вот уже почти столетие испытывает мировая психология, разрушил целостное единство системы психологи- ческого анания Психология распалась на несколь- но школ и направлений, представители которых спорят между собой о предмете своей науки. Раз- мышляя о путях преодоления этого кризиса, дей- стительный член Академии педагогических наук лауреат Ленинской премии А. Н. Леонтьев е свсей новой книге демонстрирует препмущества марксистской методологии в решений фундамен- тальных проблем современной психологии. Книга рассчитана на философов, психологов и педагогов, на всех, кто интересуется теорети- ческими вопросами нлуни с порождении, функцио- нировании и структуре психического отражения реальности

Уруш ва тинчлик биринчи китоб

Меҳмонлар ҳеч ким билмаган, ҳеч ким қизиқмаган ва ҳеч кимга даркор бўлмаган бу кампирга тантанали равишда таъзим қилишар эди. Анна Павловна эса, маъюсона қиёфада меҳмонларнинг таъзимини тантана билан кузатар, сўз қотмасдан маъқуллар эди. Кампир бўлса,ҳар бир сўраган одамнинг саломатлиги, ўзининг соғлиги ва ҳозир, худога шукур, хийла ўнғарилиб қолган маликанинг сиҳати ҳақида ҳаммага бир хилда гапирар эди.

Уруш ва тинчлик тўртинчи китоб

Петербург ҳаёти бояги-боягича давом этмоқда эди мана шунинг учун ҳам рус халқи бошига тушган оғир кулфат ва хавф-хатарни бу ҳаётнинг жараёнига қараб англаш анча-мунча қийин эди. Ўша-ўша дабдабали маросимлар, ўша бал-базмлар, ўша француз театри, ўша сарой манфаатлари, ўша хизмат ва турмуш ташвишлари, ўша фитна-фасодлар. Фақат энг юқори доираларга мансуб шахсларгина ҳозирги вазиятнинг оғирлигини тушунишга зўр бериб уринар эдилар.

Хоча Аҳрори Валй.

Рисолаи «Хоча Аҳрори Валӣ (Хамсат ул- қатарот дар зикри ҳазрати бобаракот)» ба қалами Ботурхон Хилъатпури Валиҳоча тааллуқ дорад. Хазрати Хоча Аҳрори Валій яке аз нобиғаҳон тафаккури садан ХV исавӣ буда, бо фаъолияти начиби худ дар Мовароуннаҳр, Хуросон ва Ҳ дустон шуҳрати азиме дорад ва барои интишори сулуки нақшбандиян тасаввуф ҳиссаи босазое гузоштааст. Вале то ҳол чій дар пажӯҳишҳои илмий ва ий дар асарҳои бадей оиди ин бузургвор ақидаҳои мухталиф ва, аксаран, нодуруст паҳн гардида буд. Рисолаи мазкур дар асоси манбаъҳои нодир ва соҳибэътибор аз рӯзгор. осор, афкор, гуфтор, мўътақидони шӯҳратманд ва аҳрориёни арчманди Хоча Аҳрори Валӣ, аз мулоқоти ў бо ашхоси забардасти аср - Сайид Қосими Ан вор, Саъдуддини Қошғари, Мавлоно Яъқуби Чархій, ки пири муршиди Хоча Аҳро- ри Валианд, ба тарзи шавқангез ҳикоят мекунад. Рисола ба мӯътақидон ва ихлосмандони ҳазрати Хоча Аҳрори Валӣ, ба хонандагони допраи васеъ нигаронида шудааст

Сўфий Оллоҳёрнинг маънавий қарашлари.

Ўзбек адабиётининг йирик намояндаси, тариқат илмининг пири устозларидан бири Сўфий Оллоҳёр ижоди ўзининг серқирралиги билан ажралиб туради. Айниқса, олим ва шоирнинг одоб, ахлоқ, инсонийлик, миллий қадриятлар, инсон маънавияти ҳамда маданияти ҳақидаги фикрлари ёш авлод тарбиясида муҳим аҳамият касб этади. Ёш олима ва шоира Моҳигул Бобоева бағоят савоб ишга қўл уриб, Суфий Оллоҳёрнинг маънавий қарашлари акс этган асарларини тадқиқ қилиб, ушбу рисолани яратди. Мазкур рисоладан олийгоҳ, коллеж ва лицей талабалари, мактаб ўқувчилари учун маънавият асослари, одобнома, маданиятшунослик, ахлоқтшунослик, эстетика, диншунослик, умуман, ижтимоий фанлар дарсларида ҳам фойдаланиш мумкин

Искандар Зулқарнайн.

Адабнстшунос олим Ф. Бойназаровнипг рисоласпда тарихий шахе Искандар Зулцарнайн (Александр Македонский) образинннг FapG ва шарц адабнётларидаги та-рихнй-бадиий тадцнцннннг узига хос эволюцнясн калам-га олинган. Рпсола кеиг китобхонлар оммаенга мулжал-лангаи.

Das Luftige Buch der Erzgebirger

Ein lustiges Buch der Erzgebirger will ich allen Heimatfreunden und allen denen, die unsere Bergheimat lieben, hier überreichen. Ihr wißt, im Volke wurzelt der gesündeste Humor, und Menschen ohne Humor sind nur halbe Menschen. Maxim Gorki hat einmal gesagt: „Wir brauchen das lustige, spaßige Buch, das das Gefühl für Humor im Menschen erzeugt." Ihr kennt mich aus meinen früheren Büchern vielleicht mehr von der ernsten Seite; aber alle Dinge haben zwei Seiten, auch der Mensch. Ein Leben lang sah ich in die fröhlichen Herzen meiner Gebirgsmenschen und gestaltete so Erlebtes und Erlauschtes, andrerseits habe ich manches nacherzählt, was ich im fröhlichen Kreise gehört. Witze und Schnorken gehen durch die Landschaften, werden erzählt, neu gestaltet, zu Ge- schichten verarbeitet. Ich habe auch manches berichtet, was die alten Heimatfreunde erzählten, die lustigen Kinderschnorken von unserem Emil Müller aus Dresden, Schnorken von Albert Schädlich, dem Lau- terer Gevatter, vom Ullmann Paul und anderen lieben Erzgebirgern

Муслим ибн Ал-Ҳажжож.

Ислом дини тарихида ҳадис ёзган беҳисоб муҳаддислар ичида олтита шуйух (устозлар)нинг номи аввал тилга олинади. Шулардан иккинчиси Абу Муслим ибн ал-Ҳажжождир. Бу буюк муҳаддиснинг «Саҳиҳ Муслим» аса- рини Имом ал-Бухорийнинг «Саҳиҳ» асаридан кейин иккинчи ўринда санайди- лар. Таниқли арабшунос Убайдулла Уватовнинг қўлингиздаги рисоласида халқ орасида «Абомуслим» деб ном чиқарган муҳаддис Имом Абу Муслим инб ал- Ҳажжожнинг ҳаёти ва фаолияти ҳақида қизиқарли маълумотлар ёритилган.

Шайтанат

Катта шаҳарга донғи кетган қўшиқчи тунда уйига қайтади-ю, кўксига пичоқ қадалган хотинини кўради. Гарчи қотилликка алоқаси бўлмаса-да, айбни бўйнига олади. Отишга ҳукм этилиб, ўлиб кетишни истайди. Аммо жиноятчилар тўдаси бошлиғининг аралашуви билан у отувга ҳукм этилмайди. Қамоқдан юрагида қасос ўти аланга олган ҳолда чиқади ва қасос ола бошлайди.

Қўшнилар ҳақида ривоят

Ажойиб шоира Мархабо Каримованинг аллақачон машҳур бўлиб улгурган шеърларини жамлаб, китоб шаклида чиқаришни ният қилган эканмиз, бунда кўпгина мухлисларнинг талабини ҳисобга олдик. Демакки, ушбу шеърий тўпламни ўкиб, сиз азизлар олам-олам маънога эга бўласизлар, нималарнидир ўрганасизлар. Ўйлаймизки, шоиранинг ушбу китоби ҳам сизларга манзур бўлади, деган умиддамиз.

Yuduzli tunlar

Mahoratli yozuvchi Pirimqul Qodirovning ushbu asari o‘zbek adabiyotining eng sara tarixiy romanlari sirasiga kiradi. Unda Movarounnahrdek ulkan saltanatning parchalanib ketishi, Temuriylar sulolasining inqirozi, hokimiyatga erishish ilinjida taxt talashib, bir-birlariga qilich ko‘targan og‘a-ini, tog‘a-jiyanlarning fojiaviy qismati aks ettirilgan.

Bilmasvoy bilan do`stlarining boshidan kechirganlari. Bilmasvoy Quyosh shahrida

Afsonaviy bir shaharda mittilar yashashardi. Juda ham kichkina bo`lganidan ularni mitti deb atashardi. Har bir mittining bo`yi kichkina bodringday kelardi. Ular yashagan shahar juda ham chiroyli bo`lib, har bitta hovlining atrofida dastorgul, moychechak va qoqigullar o`sib yotardi.

Қоядаги атиргул

Азизим! Бу кўхна борлиқнинг буюк сиру синоати нима? Аёлнинг қалби! Шундай эмасми? Сен тўлин ойнинг ипак нурлари тўшалган чорбоғ ичидан юр. У ерда бўзтўрғайлар ярим тунгача нола қиладилар. Ёввойи шалоланинг товуши куй каби мафтункор. Гулбаргларнинг нозик шитирлари ёнатрофни сеҳрга чулғайди. Тунни соғинган печакгуллар кулгусида ажиб эҳтирос зоҳир. Майсаларнинг оҳиста чайқалишлари, навдаларга тизилган куртакларнинг шивирларида ҳаётбахшлик бор. Буларнинг барисига қулок, тут, азизим. Улар аёл қалбининг инжа туйғуларидан баёт айтаётирлар.